Achtergrond & oprichting

In de tweede helft van 2006 is Wike Been samen met haar zusje Renée op reis geweest in India en Nepal. In Nepal heeft Wike twee maanden gewerkt bij het IWDC (Ideal Women Development Centre), een lokale NGO (Niet-Gouvernementele Organisatie) die zich inzet voor vrouwen en kinderen. Tijdens dit vrijwilligerswerk hielp zij bij de diverse projecten die deze organisatie heeft opgezet, zoals een gezondheidskliniek voor vrouwen, een tehuis voor tien straatjongens en het opzetten en begeleiden van vrouwengroepen op het platteland. Naarmate Wike langer bij de organisatie werkte kreeg ze steeds sterker het gevoel iets blijvends te willen doen voor de Nepalese vrouwen. Door het werk raakte ze geïnteresseerd in de specifieke problemen van de streek, zoals huiselijk geweld, afwijzing van gescheiden vrouwen, vrouwenhandel en illegale prostitutie. Deze problemen liggen gevoelig in de Nepalese samenleving, waardoor het voor het IWDC niet mogelijk is om lokaal voldoende middelen te krijgen om deze problemen het hoofd te bieden. Daarom besloot Wike vanuit Nederland de organisatie te blijven helpen. Terwijl ze nog in Nepal was, gaf Wike de eerste aanzet tot Stichting Didi door samen met de directrice van de organisatie, Meena Kharel, een plan van aanpak voor het project 'Women's Empowerment Nepal' op te zetten. Net als bij het eerder genoemde project voor straatjongens zal er een huis gehuurd worden, maar ditmaal voor een groep vrouwen met een achtergrond van vrouwenhandel, huiselijk geweld of scheiding. Zij zullen onderdak, onderhoud en cursussen aangeboden krijgen, om uiteindelijk economisch zelfstandig te zijn en een onafhankelijk bestaan te kunnen leiden. Het project is nodig om juist déze vrouwen een betere toekomst te kunnen geven die anders in de marges van de samenleving belanden.

Terug in Nederland en weer geacclimatiseerd besprak Wike dit plan van aanpak met vriendinnen en na vele positieve reacties besloot een groep van tien jonge vrouwen zich gezamenlijk te willen inzetten voor de realisatie van het project 'Women's Empowerment Nepal'. Te Groningen op 2 juli 2007 zag Stichting Didi officieel het licht. Didi, het Nepalese woord voor 'grote zus', verwoordt de positie die wij gezamenlijk voor de vrouwen willen innemen.

Om dit project duurzaam te maken en het dus na verloop van tijd ook zonder de financiële steun van Stichting Didi door te laten draaien, zal het na drie jaar zelfvoorzienend zijn. Vrouwen die in die periode hun eigen geld zijn gaan verdienen dragen hun steentje bij door structureel een klein bedrag in een fonds te storten. Ook de vrouwengroepen die reeds zijn opgericht door het IWDC, en het IWDC zelf zullen dit doen.

Missie
Stichting Didi wil de maatschappelijke, economische en sociale positie van vrouwen en hun kinderen in ontwikkelingslanden duurzaam versterken door te investeren in kleinschalige projecten die gepaard gaan met lokale voorlichting. In Nederland wil Stichting Didi mensen door middel van voorlichting en activiteiten bewust maken dat een gelijkwaardige positie voor vrouwen en kinderen niet vanzelfsprekend is.
Doelen
Stichting Didi wil de leefomstandigheden van vrouwen en hun kinderen in ontwikkelingslanden verbeteren. Dit wil Stichting Didi heel concreet doen door in samenwerking met lokale organisaties ontwikkelingsprojecten op te zetten en uit te voeren zodat de maatschappelijke positie van vrouwen en hun kinderen versterkt wordt.

Met het slagen van de ontwikkelingsprojecten en lokale initiatieven willen we bijdragen aan de doorbreking van taboes rondom onderwerpen als vrouwen- en kinderhandel, prostitutie en HIV/AIDS.

Mensen ( wie zijn we) 


V.l.n.r. (bovenste rij) Marjan Nugteren, Astrid van Dijk, Rosa Immink, Kirsten Stoker, Tessa Blikman, Esmeralda Tijhoff (onderste rij) Renée Been, Lianne van den Brand, Irene Permentier en Wike Been.

Renée Been - activiteitencoordinator
Ik ben Renée Been en ik ben 21 jaar jong. Ik woon in Groningen en daar studeer ik Psychologie. Mijn functie in stichting Didi is activiteitencošrdinator. Samen met mijn zus Wike ben ik 2,5 maand in Nepal geweest. Wij deden hier allebei vrijwilligerswerk, zij met vrouwengroepen en ik met weeskinderen. We hebben een geweldige tijd gehad en veel geleerd over een hele andere wereld. Onder andere over de positie van de vrouw in een land als Nepal. Terug naar huis, onze welvaart, en niets meer doen voor de mensen daar voelde niet goed. Zo is mijn enthousiasme om mee te werken aan stichting Didi ontstaan. Voor dit kleinschalige en concrete project met een groep leuke mensen wil ik mij graag voor 100 % inzetten!

Wike Been - voorzitter
Na het lezen van artikelen en boeken over vrouwenhandel, besloot ik een stage te lopen bij Jasmijn Gezond om me verder te verdiepen in vrouw-gerelateerde onderwerpen. De positie van de vrouw in de wereld bleef me boeien en met name het onderwerp vrouwenhandel. Toen mijn zusje (Renée) en ik besloten vrijwilligerswerk te gaan doen in Nepal was het daarom niet heel toevallig dat ik terecht kwam bij de vrouwenorganisatie. Ideal Women Developement Centre. Het werk dat deze organisatie doet, trok me zeer en ik besloot daarom vanuit Nederland iets te blijven doen voor de Nepalese vrouwen. Tijdens mijn vrijwilligerswerk begon ik het plan Women's Empowerment Nepal uit te werken, waar inmiddels Stichting Didi uit is ontstaan! Naast de stichting studeer ik Population Studies aan de Rijks Universiteit Groningen.

Katia Begall
Ik ben 25 jaar en studeer sociologie in Groningen. Ik zet me in voor Stichting Didi omdat ik overtuigd ben dat dit soort kleinschalige projecten een echt verschil kan maken, vooral als er met mensen ter plekke wordt samengewerkt. Doordat dit project samen met Ideal Women Development Centre in Nepal bedacht is en ook door deze lokale organisatie wordt uitgevoerd weten we zeker dat het aansluit bij de behoefte van de gemeenschap in Bharatpur. En met zoveel enthousiasme en daadkracht in de groep gaat het zeker lukken!

Tessa Blikman
Ik ben Tessa Blikman, 20 jaar oud en tweedejaars studente Maatschappelijk werk en dienstverlening aan de Hanze hogeschool te Groningen. Ik ben via via in aanraking gekomen met stichting Didi. Het idee om samen met een paar medestudenten een stichting op te richten die zich inzet voor een aantal Nepalese vrouwen sprak mij heel erg aan. Na een vergadering mee te hebben gemaakt wist ik zeker dat dit project iets was waar ik mij volledig voor in wilde zetten. Ik zie het als een kans om iets te kunnen betekenen voor deze vrouwen die al zoveel verloren hebben. Om deze reden ben ik een actief lid van de stichting geworden. Begin 2008 zal ik dan ook naar Nepal gaan om mee te helpen met het opzetten van het Women's Empowerment Project!

Lianne van den Brand - vice-voorzitter
Ongelijkheid, onrechtvaardigheid, discriminatie, vrijheidsberoving. Allemaal thema«s die mij erg bezighouden. Van jongsafaan heeft het ontwikkelingswerk mij getrokken. Ik zet me graag in voor mensen voor wie leven soms overleven betekent. De mogelijkheid om iets te kunnen betekenen en samen met een groep enthousiaste vrouwen te werken aan een stichting die zich inzet voor onderdrukte vrouwen en kinderen heb ik met beide handen aangepakt. Ik hoop dat we met Stichting Didi een verschil kunnen maken. Een verschil in leven en dat we met behulp van ons project vrouwen en hun kinderen kunnen helpen een beter en veiliger bestaan op te bouwen. Als maatschappelijk werker ben ik bewust met mijn omgeving bezig. Ik zet mij in om de omgeving waarin ik leef meer leefbaar te maken.

Astrid van Dijk - secretaris
Ik ben Astrid van Dijk, 24 jaar oud, geboren in Makkum (Friesland) en woon vijf jaar in Groningen waar ik tot groot plezier van mezelf Sociologie studeer. Door veelvuldig op vragen van Wike bevestigend te hebben beantwoord ben ik vanaf het eerste uur betrokken bij de oprichting en activiteiten van Stichting Didi. Na haar reis en werkzaamheden in Nepal was Wike zo enthousiast over haar plan om een huis voor Nepalese vrouwen op te zetten dat het voor mij aanstekelijk werkte. Haar enthousiasme samen met een sterk vertrouwen in de werking van kleinschalige projecten hebben er toe geleid dat ik Secretaris van Stichting Didi ben geworden. Daarnaast is de problematiek waar vooral vrouwen en kinderen in derde wereld landen mee te maken hebben zo uiteenlopend, veelomvattend en schrijnend dat ik mij graag juist voor hen wil inzetten.

Irene Permentier - penningmeester
Geënthousiasmeerd door Wike's verhalen over de situatie in Nepal besloot ik te helpen om met Stichting Didi een klein verschil te maken op grote schaal, maar een groot verschil op kleine schaal. En na enkele maanden vol enthousiasme met zijn allen aan de slag te zijn geweest, stonden op 2 juli 2007 de handtekeningen op de Akte van Oprichting...  

...en was ik officieel penningmeester van Stichting Didi. Vanaf deze heuglijke dag zorg ik ervoor dat er zo veel mogelijk geld besteed wordt aan het project in Nepal en doe ik jaarlijks verslag van de financiële voortgang. Naast mijn werkzaamheden voor de Stichting, studeer ik Sociologie in Groningen.

Kirsten Stoker - coördinatie voorlichting Nederland
Ik zit niet vanaf het allereerste begin bij de stichting. Ik hoorde van Tessa die dezelfde opleiding doet over de stichting en ik werd gelijk enorm enthousiast. Ik ben zelf bij een kindertehuis in India geweest en toen ik daarvan terug kwam wist ik dat ik meer voor mensen in ontwikkelingslanden wilde gaan doen. Wij hebben het zo goed hier in Nederland en ik vind het heel belangrijk om ook wat te doen voor mensen die het minder goed hebben. Het mooie van deze stichting vind ik dat we als jonge vrouwen in een welvarend land wat willen betekenen voor vrouwen die het minder welvarend hebben. Ik zit momenteel in het 2e jaar van Maatschappelijk Werk en Dienstverlening aan de Hanze hogeschool in Groningen en ik ben 19 jaar.

Esmeralda Tijhoff - PR
Hoi, ik ben Esmeralda Tijhoff, historica en freelance tekstschrijver en webdesigner. Als zelfbenoemd feminist zet ik mij al jaren in voor de vrijheid voor iedereen om zichzelf te kunnen zijn in een veilige omgeving. Ik vind het belangrijk om verder te kijken dan wat 'normaal' is, en overal vraagtekens bij te zetten. Toen ik hoorde van het project van stichting Didi, voelde ik mij dan ook meteen aangesproken om deel uit te maken van deze inspirerende groep. Stichting Didi verenigt vrouwen en bouwt aan solidariteit en begrip tussen bevolkingsgroepen. Het is fantastisch te zien hoe vanuit het niets een project tot stand komt vanuit Nepal en Nederland dat daadwerkelijk hét verschil kan gaan uitmaken voor enkele vrouwen.

Rosa Immink
Ongeveer anderhalf jaar geleden bood Wike aan mij in contact te brengen met een gynaecoloog die ze in Nepal ontmoet had zodat ik daar als student geneeskunde een kort co-schap kon doen. Dat was makkelijk geregeld en in januari van 2008 reisden we met zijn drie‘n (Wike, Tessa en ik) af naar Bharatpur. In de maanden voor die reis ben ik ook actief geworden bij Stichting Didi. Ik ben hier dan ook in Bharatpur mee bezig geweest naast mijn stage in het ziekenhuis. Daadwerkelijk in Nepal bezig zijn met het project heeft me nog enthousiaster gemaakt. De passie die Meena Kharel hiervoor heeft is aanstekelijk. Met veel plezier zet ik me nog steeds in voor Didi en ik hou dat graag nog een hele tijd vol. Ik ben inmiddels afgestudeerd basisarts en denk nog na over wat ik verder wil.

Publicaties

U kunt hier het projectplan in pdf formaat downloaden (rechtermuisknop, opslaan als): Projectplan

Het Jaarverslag 2007 als pdf (rechtermuisknop, opslaan als): Jaarverslag 2007

Sponsoren

Gemeente Groningen
Groninger Universiteits Fonts
Provincie Groningen
Haella
Voeten in de aarde
UB fonds
Het Zwarte Gat

Contact

Stichting Didi
Postbus 1649
9701 BP Groningen
info@stichtingdidi.nl
http://www.stichtingdidi.nl
KvK.02099625